Hoe de native Android-app van Todorant in vier dagen Google Play bereikte en onderweg 4,5 MB verloor
Todorants Android-herschrijving in vier releases op Google Play: een verwijderd Google-project, een R8-crash bij QR-login en een font van 4,5 MB minder.
Op deze pagina
- Wat was Todorant op Android vóór oktober 2026?
- Waarom mislukte inloggen met Google in 2.2.1?
- Wat maakte R8 stuk in 2.2.2?
- Hoe verloor de APK 4,5 MB in 2.2.3?
- Waarom is er een aparte F-Droid-build?
- Wat is er gebeurd met de 28 machtigingen?
- Wat vonden de eerste echte gebruikers?
- Wat ik de volgende keer weer zo zou doen
De native Android-app van Todorant ging in vier dagen van een testbuild naar een live release op Google Play, van 13 tot 16 oktober 2026, en de versie die is uitgebracht is 3,26 MB groot in plaats van 7,74 MB. Daar waren vier releases voor nodig (2.2.0 tot 2.2.3), en elke release loste iets op wat pas aan het licht kwam toen het een echte releasebuild werd: een verwijderd Google Cloud-project, een crash veroorzaakt door R8 en een lettertype van 4,5 MB dat ik niet mocht meeleveren. Hier is het overzicht, met de commits.
Wat was Todorant op Android vóór oktober 2026?
Todorant is een takenlijst die één taak tegelijk toont en je elke verlopen taak opnieuw laat inplannen voordat je verder kunt. De Android-app op Google Play was nog de oude React Native-versie. In oktober heb ik die vervangen door een native Kotlin- en Jetpack Compose-app die via de nieuwe /v2-backend synchroniseert over één WebSocket. De 2.0.0-release op 13 oktober was de eerste build daarvan, en het was alleen een testbuild: Android weigert een app bij te werken die met een andere sleutel is ondertekend, dus iedereen die overstapte vanaf de oude Play-build moest die eerst nog één keer openen om de synchronisatie af te ronden, de app verwijderen en de nieuwe APK installeren. Na het inloggen kwam alles terug vanaf de server.
Waarom mislukte inloggen met Google in 2.2.1?
Versie 2.1.0 werd uitgebracht met een bekend probleem: inloggen met Google werkte niet. De oorzaak was saai. Het Google Cloud-project achter de inlogclient was verwijderd, waardoor elke poging eindigde in een deleted_client-fout. De oplossing in 2.2.1 op 14 oktober was een nieuw Google Cloud-project met een webclient (redirect https://todorant.com/google_login_result) en Android-clients voor zowel de uploadsleutel als de ondertekeningssleutel van Play. Dat tweede deel is cruciaal: Play ondertekent je app opnieuw, dus het inlogsysteem moet beide vingerafdrukken kennen, anders werkt het in je testbuild en faalt het voor elke gebruiker die de app uit de winkel installeert.
Dezelfde release verwijderde de synchronisatie met Google Agenda. Die werkte al niet meer, en het scherm Integraties waar die stond is verdwenen.
Wat maakte R8 stuk in 2.2.2?
Het pre-launchrapport van Google Play draaide build 2.2.1 op testapparaten en ontdekte dat het scannen van een QR-code de app liet afsluiten. Met QR-login log je op een nieuw apparaat in door de code te scannen die de webapp toont, dus dit was bepaald geen uithoek van de app.
De oorzaak was R8 in full mode. De barcodescanner van ML Kit vindt zijn interne onderdelen via registrar-klassen die hij via reflectie aanmaakt met behulp van hun constructors zonder argumenten. R8 zag geen code die deze constructors aanriep en verwijderde ze. ComponentDiscovery kon de registrars vervolgens niet aanmaken, een shared-preferences-component werd nooit geregistreerd en GmsBarcodeScanning.getClient() gooide een NullPointerException. De oplossing in 2.2.2, gemerged op 15 oktober, bestaat uit een paar regels in proguard-rules.pro die deze constructors behouden. Het is precies het soort bug dat een debugbuild nooit laat zien, en het beste argument om het pre-launchrapport vóór elke promotie te draaien in plaats van maar één keer.
Hoe verloor de APK 4,5 MB in 2.2.3?
De Android-app gebruikte de typografie van de iOS-app opnieuw, namelijk Apples SF Pro in zes lettertypebestanden. SF Pro is uitsluitend gelicentieerd voor Apple-platformen en had dus nooit in een Android-build mogen zitten. Het was bovendien groot: de commit die het verwijderde, vermeldt 4,5 MB van de bundel. Ik stapte over op het systeemlettertype van Android en liet de lettertypefamilies en gewichten zoals ze waren, zodat er geen enkele aanroep hoefde te veranderen.
Dit zijn de releasebestanden op Forgejo, gemeten op 2 november 2026:
| Release | Datum | APK-grootte |
|---|---|---|
| 2.2.0 | 14 okt | 7.739.907 bytes |
| 2.2.2 | 16 okt | 7.738.839 bytes |
| 2.2.3 | 16 okt | 3.256.419 bytes |
| 2.2.4 F-Droid-build | 16 okt | 2.754.408 bytes |
De daling van 2.2.2 naar 2.2.3 bedraagt 4.482.420 bytes. Versie 2.2.3 is de build die naar Google Play ging, en nog diezelfde dag verwees de README Android-gebruikers niet langer naar een handmatige APK.
Waarom is er een aparte F-Droid-build?
De release 2.2.4 (16 oktober) splitste de app op in twee varianten. De play-variant behoudt inloggen met Google en de codescanner van Google. De fdroid-variant bevat helemaal geen Google-code: die scant QR-codes met de open-source ZXing-bibliotheek, waarvoor cameratoestemming nodig is, en heeft geen knop om met Google in te loggen. Je kunt nog steeds inloggen met e-mail en wachtwoord, Apple, Telegram of een QR-code. F-Droid weigert ook het dependency-info-blok dat Gradle aan APK’s toevoegt, dus de releasebuild laat dat weg, en CI bouwt nu beide varianten met de uploadsleutel zodra een release wordt gepubliceerd en voegt beide bestanden bij zodat F-Droid zijn eigen build tegen de onze kan verifiëren. De F-Droid-APK is ongeveer 490 KB kleiner dan de Play-versie.
Wat is er gebeurd met de 28 machtigingen?
Op 17 oktober verwijderde release 2.2.6 een hele stapel machtigingen die Todorant nooit gebruikte. Een bibliotheek voor launcher-badges, ShortcutBadger, declareert één machtiging voor elke launcher-fabrikant die hij kent, en Credential Manager voegt twee biometrische machtigingen toe voor passkeys. De manifest merger zette ze allemaal in de app. In de diff van de commit tel ik 22 regels met tools:node="remove" voor deze machtigingen, en VIBRATE ging er ook uit, omdat veegfeedback nu Compose-haptics gebruikt, waarvoor geen machtiging nodig is. De commitmelding telt 28 machtigingen vóór en 5 ná de wijziging: internet, netwerkstatus, de boot receiver en meldingen voor de planningsherinnering (waarom alleen wordt gevraagd als je een herinneringstijd instelt), plus, uitsluitend in de F-Droid-build, de camera. De releasenotities zeggen het kort en duidelijk: Todorant vraagt nu alleen om de machtigingen die het daadwerkelijk gebruikt.
Ik heb de app niet zelf gebouwd om het samengevoegde manifest uit te lezen, dus de 28 en de 5 komen uit de commit, en de 22 is mijn eigen telling van de verwijderde regels.
Wat vonden de eerste echte gebruikers?
Twee dingen, en allebei waren mijn schuld. Op 16 oktober repareerde ik het eerste keer inloggen bij grote accounts. Een nieuwe aanmelding haalt het hele account op, en vier plekken in de app startten elk hun eigen volledige download, waardoor een testaccount met 40.000 taken twee of drie keer tegelijk werd binnengehaald en vastliep op geheugengebrek. Het heartbeat-antwoord van de server kwam achter die download in de wachtrij te staan, de client-ping van 15 seconden sloot de socket en de synchronisatietime-out van 30 seconden telde ook de downloadtijd mee. Ondertussen toonde de app alleen het tabblad Instellingen. De oplossing laat een ophaalactie met dezelfde cursor aansluiten bij de actie die al loopt, geeft synchronisatie 30 seconden om te verbinden en 120 seconden om te antwoorden, en verhoogt de ping naar 60 seconden. Op 23 oktober herstelde 2.2.7 taken die mensen in de oude app alleen lokaal op hun apparaat hadden opgeslagen en die door de update verborgen waren geraakt.
Wat ik de volgende keer weer zo zou doen
- Draai het pre-launchrapport van Play op elke build die richting productie gaat. Het vond die ene crash die er echt toe deed.
- Controleer de licentie van elk bestand dat je meeneemt van een ander platform. Een APK die twee keer zo groot is als hij zou moeten zijn, is een goede reden om te kijken.
- Houd vanaf dag één een tweede Google-inlogclient aan voor de ondertekeningssleutel van Play.
- Behandel elke machtiging in het samengevoegde manifest als iets dat je moet kunnen uitleggen.
Todorant staat op Google Play, in de App Store, op F-Droid en op todorant.com. Als je liever je eigen server draait, heb je met de handleiding voor zelf hosten genoeg aan één compose-bestand. De broncode staat op GitHub.
Geschreven op 2 november 2026 op basis van de repository backmeupplz/todorant (tags v2.2.12 en eerder), de releasebestanden op Forgejo en de hierboven genoemde commits.